THINKTANG (คิดต่างทำต่าง)


17. สวัสดิการในโรงเรียน
22/06/2010, 2:39 am
Filed under: บทความ

……….การช่วยเหลือกันในกรณีมีการตายเกิดขึ้น   ในวงการครู ก็มี  ช.พ.ค.   ช.พ.ส.  ซึ่งครูทุกคนคงทราบ และคงเป็นสมาชิก    ในวงการอื่นก็เช่นเดียวกัน  ก็มีการช่วยเหลือกันในทำนองนี้   เพียงแต่มีกติกาเล็กน้อย เช่น คิดเป็นรายศพ ๆ ละ  50 สตางค์  หรือ  1  บาท  ก็แล้วแต่จะตกลงกันในกลุ่มสมาชิก..

……….ในระดับโรงเรียน  แต่ละโรงเรียนก็มีวิธีการช่วยเหลือต่างกันออกไป   คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ของเงินเดือนบ้าง  คิดเป็นรายบุคคลบ้าง  นักเรียนก็ชำระเป็นรายปีบ้าง ในรูปของสมาคมผู้ปกครองฯ  เป็นต้น  ถ้ามีกรณีการตายเกิดขึ้น  ก็ปฏิบัติไปตามกฎกติกาที่ตกลงกันไว้

………..ในปัจจุบันนี้ เราก็มีการช่วยเหลือกัน อยู่ในรูป  สมาคมผู้ปกครองฯ  เป็นผู้ชำระเงินทำบุญ  รายละ  500  บาท ( ถ้าทราบ และถ้าไม่ทราบก็แล้วไป ) …..นักเรียนเสียชีวิต  1  คน แน่นอนทุกคนทราบ   แต่ถ้าผู้ปกครองนักเรียนเสียชีวิต  หลายคนไม่ทราบ  เพราะไม่มีการประกาศแจ้งกันให้ทราบ   หลายครั้งโรงเรียนไม่ได้เป็นเจ้าภาพสวดพระอภิธรรมเลย เงินทำบุญก็นำไปร่วมทำบุญหลังจากฌาปนกิจศพกันไปแล้ว     ………..ผมเคยเสนอวิธีการช่วยเหลือกันในเรื่องนี้  ในวันประเมินผลงานเมื่อ 2 ปีที่ผ่านมา  ทำคล้ายกับ  ช.พ.ค. โดยให้  ครู  นักการ  นักเรียน  เป็นสมาชิกถ้า สมาชิกมีการตายเกิดขึ้น ก็นำเรื่องแจ้งให้ ทุกคน ทราบที่หน้าเสาธง  แล้วก็เก็บเงินเพียงคนละ  50 สตางค์ บางคนอาจจะให้มากกว่านั้น  ก็ไม่ว่ากันและถ้าบุคคลที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับสมาชิก คือ บิดา มารดา คู่สมรส และบุตร ที่ถูกต้องตามกฎหมาย  ให้มีการช่วยกัน  โดย ชำระคนละ  25 สตางค์  ….เพียงแค่คนละไม่ถึงบาท คงไม่เป็นการรบกวนผู้ปกครองนักเรียนสักเท่าไร ……เป็นการดีเสียอีกที่เป็นการสอนให้ทุกคนได้รู้ว่าการอยู่ในสังคม ถ้ามีการตายเกิดขึ้น เราต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกัน 

………..ครั้งนั้นหัวหน้าฝ่ายบริการได้ตอบว่าเราก็มีสวัสดิการในเรื่องนี้แล้ว……ซึ่งก็เป็นจริง…ผมเพียงเสนอความคิดเห็นให้มีการช่วยเหลือกันในอีกรูปแบบหนึ่งเท่านั้นเอง….ครูเป็นสมาชิก ช.พ.ค. สมาชิกคนหนึ่งเสียชีวิต เรายังไม่รู้จักเลย เราก็ยังช่วยเขาได้รายละ  50 สตางค์… แต่สมาชิกในโรงเรียน  2 พันกว่าชีวิต  เห็นหน้ากันอยู่ทุกวัน  เราบางครั้งยังไม่ได้ช่วยเหลือกันเลย   เงินจากสมาคมฯ  500  บาท ที่ช่วยทำบุญไปนั้น   ทราบกันก็เฉพาะคนบางกลุ่มที่รู้ และที่ใกล้ชิดเท่านั้น   ครู  นักการ  นักเรียน ที่ไม่ทราบ ก็ไม่เกิดความรู้สึกที่มีส่วนร่วม……ถ้าใช้วิธี ( ช.พ.ค.) เราแจ้งให้ทราบ และขอร่วมทำบุญในขณะนั้นเป็นครั้ง ๆ ไป  จะทำให้ทุกคนเกิดความรู้สึกมีส่วนร่วม   มีความผูกพัน   ผลอันเกิดจากจิตใจจะเกิดขึ้นอย่างมาก  และมากกว่าที่เป็นอยู่ขณะนี้

…………วิธีการนี้ อาจจะไม่ดีสักเท่าไร   วิธีอื่น อาจจะดีกว่านี้     ข้อคิดเห็นในเรื่องนี้  ผมคิดว่ามันก็คงจะดีกว่าปัจจุบันนี้แน่นอน     ท่านเห็นเป็นประการใด   ก็แล้วแต่ ดุลยพินิจ

ผู้เขียน  นายธีรพันธ์  ฝั้นเต็ม  55457   ตำแหน่ง ครู  วิทยฐานะ ครูชำนาญการพิเศษ  ร.ร.แจ้ห่มวิทยา ลำปาง  ( โทร. 0895609995)


ให้ความเห็น so far
ใส่ความเห็น



ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s



%d bloggers like this: